Het Verenigd Koninkrijk gaat niet op de rem staan bij de bouw van AI-datacenters. Dat zegt Dan Tomlinson, de Britse minister voor groei, tegen de Financial Times. Hij noemt de datacenters "essentiële infrastructuur", die nodig is omdat AI steeds breder in de Britse economie wordt gebruikt.
Wel voorwaarden voor steun
Helemaal vrij spel krijgen bouwers niet. Wie steun van de overheid wil, moet volgens Tomlinson investeren in de omgeving en lokale banen opleveren. De minister zegt dat Londen lessen trekt uit wat hij een "free-for-all" in delen van de VS noemt, en kiest voor meer toezicht op waar en hoe er gebouwd wordt.
De Britse plannen staan in de UK Compute Roadmap, een beleidsstuk over de rekenkracht die het land nodig heeft. Daarin staat dat er in 2030 minstens 6 gigawatt aan datacentercapaciteit moet zijn. Eerder maakte de regering het al makkelijker om vergunningen te krijgen via de zogeheten AI Growth Zones, die in 2025 onder toenmalig premier Keir Starmer werden ingevoerd.
Tegenovergestelde koers van de VS
De uitspraken staan haaks op wat er in Amerika gebeurt. Bij de tussentijdse verkiezingen stemden kiezers in bijna alle lokale referenda voor strengere regels voor datacenters, en ook in Texas, lang de makkelijkste plek om te bouwen, draait de wind. Lees daarover ook ons stuk over de gevolgen van de midterms en de waarschuwing van Meta dat bouwen lastiger wordt.
Ook in Groot-Brittannië is er verzet: inwoners protesteren op plekken waar nieuwe datacenters gepland staan. Of de beloofde investeringen in lokale gemeenschappen dat verzet wegnemen, moet nog blijken.
Herkenbaar debat in Nederland
Voor Nederlandse lezers klinkt de discussie bekend. Ook hier botsen de wens om meer eigen rekenkracht te hebben en de weerstand tegen grote datacenters. Het kabinet kiest in zijn nieuwe AI-visie voor meer rekenkracht en minder afhankelijkheid van buitenlandse aanbieders (lees meer), terwijl in Amsterdam onlangs honderden demonstranten de bouwplaats van een Microsoft-datacenter bezetten. Het Britse model, groei met voorwaarden voor de omgeving, laat zien welke kant Europese landen op kunnen gaan.
